Arti kata
kerancuan
Makna 1
rancu 1. [n] hal rancu; kekacauan; kerincuan 2. [n] {Ling} pengacauan atau hasil penggabungan dua bentuk yang secara tidak sengaja atau tidak lazim dihubung-hubungkan
rancu 1. [n] hal rancu; kekacauan; kerincuan 2. [n] {Ling} pengacauan atau hasil penggabungan dua bentuk yang secara tidak sengaja atau tidak lazim dihubung-hubungkan